Lekcja życia cz.27

Obie roześmiały się w głos. Leżały na łóżku do wieczora i rozmawiały o różnych interesujących je sprawach. Kiedy nadszedł wieczór cała rodzina i Alicja poszli na miejsce zbiórki. Szybko się pożegnali i Sabina weszła do autokaru. Bartek przechodząc tamtędy z przyjaciółmi przypatrywał się całej scenie. Był w szoku. Ale zaraz zalała go fala złości. Zadał w myślach tępe pytanie. Czemu my o niczym nie powiedziała? Postanowił pójść do domu dziewczyny z samego rana by dowiedzieć się prawdy. Musiał to załatwić. Przyszła do niego Alicja. Zapukała cicho do drzwi jego pokoju i weszła powoli. On od razu ostrzegł że nie jest w humorze do rozmowy. Dziewczyna wzruszyła ramionami i nie dawała za wygraną.

-Mogę ci powiedzieć coś co się zainteresuje? Obiecuję że później zniknę.

-Gadaj.

-Sabina wyjechała.

-Wiem. Widziałem.

-Pojechała na wycieczkę szkolną.

-Myślałem że ona nie chodzi do szkoły.

-Do niedawna tak.

-To dlaczego mi o tym nie powiedziała?

-Chciała dzisiaj. Ale nie dałeś jej szansy.

-Wiesz może kiedy wróci?

-Za tydzień.

-Pewnie jest na mnie zła.

-Troszkę rozżalona i smutna ale nie zła.

-Alicja?

-Tak?

-Odpowiedz mi szczerze. Czy ja mam u niej jeszcze szanse?

-Oczywiście! Co za bzdurne pytanie?

-Zazdroszczę ci mała.

-Czego?

-Jesteście przyjaciółkami od zawsze. Znasz ją jak nikt inny. I tego ci zazdroszczę.

-Jesteśmy przyjaciółkami od urodzenia to prawda. Ale jej zaufanie wypracowałam z czasem.

-Dzięki.

-Proszę.

-------------------------------------------------------------------------

Jeśli macie jakieś pytanie dotyczące bloga lub  opowiadania proszę kierujcie je na mój numer gg:

33198853

Lub na mojego e maila:

pati98-10-14@wp.pl 

Odpowiedzi na wasze pytania zostaną jak najszybciej udzielone. Proszę nie wysyłać wiadomości chamskich i bezsensownych, które zajmują tylko mój czas, Raz na jakiś czas będę pisała wasze pytania i odpowiadała na nie jeśli będziecie chętni. :) Pozdrowienia Patka.